Diario Zaterdag 30 april Hoe ik mijn verjaardag vierde
Mijn verjaardag begon gisteren. Ik stond weer eens op lijn 81 te wachten, krijg ik een appje van Jet dat er een pakje voor me ligt op de Via Grecia Magna 22. Dat is achter de Jan van Lateranen, daar komt lijn 81 langs. Het duurt dus een half uur voordat die verschijnt, dan is het wat zoeken en dan beland ik op het verkeerde adres. Daar staat wel een man van een soort postorder bedrijf pakjes te sorteren en het is volgens mij naast nummer 24 dus ik neem aan dat ik daar moet zijn.
Mijn sorterende medemens is niet van de behulpzame soort. “Io no so” wordt door mij wel begrepen, maar hoe krijg ik mijn pakje dan?
“il paccetto e consegnato a Via Grecia Magna venti due” probeer ik nog eens.
“Qui non è venti due” riposteert hij.
“Ma dove e l’ufficio postale?” roep ik wanhopig. “
“Io no so” en hij maakt een gebaar dat hij me er nu echt uit gaat gooien. Ik loop de straat weer op. Iets verderop blijkt al nummer 30 te zijn. Toch loop ik ook die binnenplaats op en een man die me tegemoet komt, bevestigt dat dit nummer 30 is, maar… ik moet nog verder: i numeri vanno bassi. De nummers lopen naar beneden!
We hebben hier drie vooroordelen die mij parten speelden:
- Ik was nog bijna aan het begin van de straat. Ik ging er automatisch van uit dat de nummers wel op zouden lopen. Wat ze dus niet deden.
- De man die ik op het vermeende nummer 22 aansprak was in de weer met een soort van postpakketjes dus ik moest wel goed zitten.
- Waar ik bij de buren 24 meende te zien zal dat wel 34 geweest zijn. Maar ik verwachtte nu eenmaal een nummer in de 20.
Goed, iets verderop was dus inderdaad een postkantoor. En mijn eerste cadeautjes.
Vandaag ging de app om precies 9.00 uur. Edwin op de Tegenwind app. Een felicitatie op deze app leidt altijd tot een kettingreactie, dus een paar uur later had ik de felicitaties van mijn hele prachtige straatorkest op zak. Tussendoor kwamen andere vrienden en bekenden, zongen de Hermansjes een prachtig lang zal hij leven en terwijl dat allemaal digitaal bij me binnenkwam, was ik inmiddels aan een heel zonnige wandeling in de omgeving van de Piazza Navona begonnen. De cappuccino stop iets boven de Piazza Navona kon ik benutten om te danken voor de meeste goede wensen. Voor degenen die ik vergeten ben, bij deze, mille grazie per i auguri.
Rond half twee had ik een heerlijke verjaardagslunch met een glas witte wijn. Hier kreeg ik een video-app met de Manusjes, die marshmellows aan het roosteren waren op de camping. De ambiance van het restaurant, met zijn twintiger jaren pinups, bracht me, via de hoes van een verhalenbundel van Remco Campert, op de titel van deze dagboek bijdrage.
