Diario Donderdag 26 Mei: een andere kant van Rome
Ten Noorden van het Centro Storico, naast de villa Borghese ligt een tamelijk chique wijk van Rome die me ook uit architectonisch oogpunt was aangeraden. Vanaf mijn uitvalsbasis, de Piazza Maggiore bracht tram 3 me op de piazza Buenos Aires. Een buurt met veel forse villa’s, meerdere ambassades en heel veel Jugendstil c.q. Art Déco. Soms was het gewoon de Efteling, maar vaker was het heel geslaagde versiering aan de huizen.
Nog iets verder oostwaarts gelopen, bij de Via Nomentana kwam ik uit bij de villa Torlonia: een park met gebouwen uit de 17e – 19e eeuw.
De villa waar het om draaide, het Casino Nobile was in de 18e eeuw neergezet en in 1802-1806 gerenoveerd. Er was veel pseudo-Romeins en pseudo-renaissance aan te pas gekomen, laten we het classicisme noemen en het was van 1925 tot 1943 het verblijf van Mussolini. Die hield zich dus op in een soort namaak-antiek in het kwadraat. Het soort omgeving passend bij types als Trump en Poetin, om de twee tegenwoordig het meest in het oog springende parvenu’s te noemen.
Onderstaand plaatje dat ik per ongeluk kon schieten, vond ik goed in deze omgeving passen. De laatste bewoner van Casino Nobile in gedachten, schoot me de titel van het bekende schilderij van Carel Willink, overigens ook in de jaren ’30 geschilderd, te binnen: de Angst voor het naderend onheil.