Dinsdag 26 april: Impressionist avant la lettre ?
Vandaag bracht ik een bezoek aan de Galleria Doria Pamphilj. Weer zo’n puissant rijke familie, die pausen levert (Innoncentius X), die over en weer introuwt (Camillo Pamphilj trouwt met Olimpia Aldobrandini, weduwe van Paolo Borghese; Borghese’s leveren ook pausen, later zal de zus van Napoleon, Pauline nog met een Borghese huwen) en die nog steeds als Romeinse patriciërsfamilie bestaat en dezelfde staat voert. Een groot deel van het gigantische paleis is ingericht met de verzamelde kunstschatten van de familie en is museum, de rest van het paleis bestaat uit privé vertrekken.
Het museum is ingericht, zoals de 17e-eeuwer zijn kunstschatten tentoonstelde: feitelijk bedekken de schilderijen de gehele wand. Soms waren voor bepaalde zalen de schilderijen speciaal voor die zaal geschilderd en hadden ze alle dezelfde kleurstelling, zoals in de zaal hieronder. De meeste schilderijen zijn hier afkomstig van Gaston Dughet (1613-1675), zwager van de beroemde Franse schilder Poussin.
Je ziet het, deze zaal hangt vol met landschappen, allemaal in een wat mosgroen/bruinachtige kleurstelling. Niet allemaal van Dughet, overigens, maar één Dughet trof me. Deze is hieronder, wat ongelukkig belicht gefotografeerd, maar hij trof me omdat ik hem zo “modern” vond. Het had zomaar aan het eind van de 19e eeuw geschilderd kunnen zijn, dacht ik in mijn amateuristische waanwijsheid. Wat betreft de mate van abstractie.
Dughet