Maandag 2e Paasdag 18 April 2022 Misverstand over restaurant
Bas Mesters bespreekt uitgebreid zijn lunch op de piazza Margana in Taverna degli Artisti. Dat schoot vanmiddag rond half twee door mijn hoofd toen ik uit de S. Maria in Aracoeli kwam, kerk boven op het Capitool, tussen het Vittoriano (de “Roomtaart”) en het Palazzo dei Conservatori en het Palazzo Nuovo, de oude Senaatsgebouwen waarin nu de Capitolijnse Musea zijn gevestigd. De S Maria was tweede keus nadat de paasdrukte zo’n grote rij voor de Capitolijnse musea had veroorzaakt dat deze eerste keus werd uitgesteld. De tweede keus was niet gek geweest, met mooie fresco’s van Pinturicchio uit de vijftiende eeuw en van Cavallini (met hulp van Giotto) die twee eeuwen ouder waren.
Pietro Cavallini (1250-1330), Madonna eventueel door Giotto (1266-1337)
De piazza Margana moest net een steegje naar links zijn, wanneer je al die trappen weer af bent gedaald. Het liet zich gemakkelijk vinden en er was één ristorante met terras dat aan de beschrijving voldeed. En het was helemaal vol, maar toen ik me meldde met het verzoek om una tavola per una persona, wist men toch iets te regelen op een prettige plek.
Mesters had niets teveel gezegd, ik heb heerlijk gegeten, met name de gebakken tonijn met een rucola salade was voortreffelijk. En, ik had aanspraak met een tafeltje met vier jongelui uit de buurt van Bari die een lang weekend in Rome waren. Zij begrepen wat ik zei (niet veel meer dan dat ik uit Nederland kwam en twee maanden in Rome verbleef en een jaar of zes geleden met vakantie in Apulië was geweest) en ik begreep hen (uit Bari, weekend in Rome). Er zullen vele fouten in uitgangen, in geslachten, in niet gebruik van conjunctivus gemaakt zijn, maar er was interactie.
Die interactie probeerde ik bij het afrekenen ook op de serveerster uit.
“Ho letto in questo libro di questa restaurante” opende ik. “o ja”, was de wat zuinige reactie. “Si, l’autore è una giornalista Olandese e consiglia questo restaurante. Ha parlato anche con il proprietario, Mauro Fabi.” Het leidde niet tot extatische gilletjes bij la signora. Ze was blijer met mijn mededeling dat het eten benissimo was.
Buiten gekomen maakte ik nog een foto van het restaurant. Thuisgekomen zag ik dat het helemaal niet Taverna degli Artisti heette, maar Angelino. Als ik de eerste naam, met toevoeging piazza Margana, google, dan kom ik wel degelijk op mijn Angelino uit. Maar dat de dienster niet aansloeg op de naam van de (toenmalige) eigenaar, da’s logisch.